|
عقلِ عقل
باسمه تعالی شأنه العزیز . . . " عشق" تنها الگویی در این عالم است که می تواند به ما آدمیان نشان دهد که چگونه طبیعت و ماوراء طبیعت در کنار یکدیگر قرار می گیرند و چگونه خدای خلق با خلق خود همنشینی و همسایگی می کند ، و چگونه فرشته با پیامبر ارتباط می گیرد و معراج پیامبر ( یعنی عبور وی از حوزه طبیعت و ماوراء طبیعت ) چگونه اتفاق می افتد. تنها الگویی که ما برای فهم این مقوله مهم ( ارتباط طبیعت و ما ورا طبیعت ) داریم ، اتحادی است که میان عاشق و معشوق رخ می دهد. اتحادی که بی چون و بلاتکلیف است. به بیان مولانا در خطاب به حسام الدین: پیش من آوازت آواز خداست عاشق از معشوق حاشا که جداست اتصالی بی تکلف بی قیاس هست رب الناس را با جان ناس... . . . « دکتر عبدالکریم سروش ، بسط تجربه نبوی »
|+| نوشته شده توسط س.ی در چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 و ساعت  |
درباره وبلاگ
 گر تو را از غیب چشمی باز شد
با تو ذرات جهان همراز شد نطق خاک و نطق آب و نطق گل هست محسوس هواس اهل دل هرجمادی با تومی گوید سخن کوترا آنگوش وچشم؟ای بوالحسن! گر نبودی واقف ازحق جان باد فرق کی کردی میان قوم عاد؟ جمله ذرات عالم درنهان با تو می گویند روزان و شبان ما سمیعیم و بصیر و باهشیم با شما نامحرمان ، ما خاموشیم از جمادی سوی جان جان شوید غلغل اجزای عالم بشنوید! پشتیبانی
 |
