باسمه تعالی شأنه العزیز

.

.

.

   " عشق" تنها الگویی در این عالم است که می تواند به ما آدمیان نشان دهد که چگونه طبیعت و ماوراء طبیعت در کنار یکدیگر قرار می گیرند و چگونه خدای خلق با  خلق خود همنشینی و همسایگی می کند ، و چگونه فرشته با پیامبر ارتباط می گیرد و معراج پیامبر ( یعنی عبور وی از حوزه طبیعت و ماوراء طبیعت ) چگونه اتفاق می افتد. تنها الگویی که ما برای فهم این مقوله مهم ( ارتباط طبیعت و ما ورا طبیعت ) داریم ، اتحادی است که میان عاشق و معشوق رخ می دهد. اتحادی که بی چون و بلاتکلیف است. به بیان مولانا در خطاب به حسام الدین:

پیش من آوازت آواز خداست

عاشق از معشوق حاشا که جداست

اتصالی بی تکلف بی قیاس

هست رب الناس را با جان ناس...

.

.

.

« دکتر عبدالکریم سروش ، بسط تجربه نبوی »

نوشته شده توسط س.ی در چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 |